Jury rapporten van de films op het Festival - Nova-Noord

NOVA-Noord
Non-profit filmers
Noord Nederland
Menu
Menu
Ga naar de inhoud

Jury rapporten van de films op het Festival

 
Titel: Adders in Bargerveen
Nico Westerhof
Thema, inhoud:
Impressie van adders die in het Bargerveen leven.
Verhaalstructuur:
We openen met een fraaie titel. Na een langzame pan met beelden van het Bargerveen, zien we de eenden en meerkoeten. Daarna komen de adders kronkelend in beeld. Verder worden we summier geïnformeerd.
De informatie, die we krijgen, gaat via ondertiteling.
De voice-over wordt hier zeker gemist. We horen enig live geluid en vooral veel muziek.
Filmische vormgeving:
Het camerawerk is goed en we zien prachtige, messcherpe beelden. Veel interessante
close- ups van de ogen en de schubben. Over de beelden van de meerkoeten en de eenden zijn de meningen verschillend, sommige juryleden vinden deze overbodig.
De jury vindt dat er, in het begin, te veel pans en zooms zijn gemaakt.
Een voice-over maakt de film boeiender, deze had ons meer kunnen vertellen omtrent het gedrag en de eigenschappen van de adder en het verschil tussen een mannetjes- en vrouwtjes adder. Ook het vervellen, hun voeding en het zonnebaden kunnen dan meer aandacht krijgen. Nu krijgen we maar een beperkt beeld van de adder.
De film is grotendeels op de muziek gemonteerd, in het begin rustig maar later opzwepend. Het opzwepende gedeelte vindt de jury niet passen bij het ritme van de film.
De montage is over het algemeen goed, maar de titel over twee shots heen is minder mooi.
Bijzonderheden:
Een mooie film die met veel geduld is opgenomen. De jury heeft wel het idee dat alles in één periode is opgenomen. Dit document zou met iets meer aandacht voor het geheel, zoals voice-over en extra informatie, veel kunnen winnen.

 

 
Titel: “ De Duif ”.
Auke de Witte.
Thema, Inhoud:
Een speelfilm omtrent een failliete autohandelaar en zijn vrouw, die in geldproblemen zijn gekomen door een rekening van de belastingdienst en daardoor een gemakkelijk slachtoffer voor oplichterij worden.
Verhaalstructuur:
Het verhaal speelt zich af in drie akten met twee kantelpunten. In het begin zien we de autohandelaar met de duiven en de vrouw met de administratie. Het eerste kantelpunt is de brief van de belastingdienst. Het middenstuk zijn de pogingen van de vrouw om aan geld te komen. Het tweede kantelpunt is de komst van een bevriende, gepensioneerde advocaat. Deze onthult dat het oplichterij is.
Een film waarin het verhaal, via paralelmontage, chronologisch verteld wordt met enkele flash backs.
De film eindigt echter niet in een climax, maar in een waarschuwing voor oplichterij. We zien niet hoe het afloopt met de mensen met wie we een band hebben gekregen. De film is opgehangen aan de hobby van de man: duivenmelkerij.
Filmische vormgeving:
Het camerawerk is gevarieerd met goede standpunten en kadrering. Er zijn goede drone opnames gemaakt. We zien goede close-ups en half  totalen en er is dicht op de huid gefilmd, waardoor de kijker betrokken raakt bij het onderwerp. Het spel van de acteurs is zeer goed en levensecht.
De belichting laat soms iets te wensen over.
De montage is vlot met de juiste shotlengtes en door de afwisselende beelden van man en vrouw, die elk met hun eigen ding bezig zijn: duiven en rekeningen. De overgangen tussen de verschillende delen had creatiever gekund in plaats van fade out en fade in.
De gebruikte oplichtingstruc is wel erg doorzichtig. Symbolisch is de scène met het autootje. (Fiat 500)
De camera vertelt op deze wijze hoe het zit, zonder dat er iets gezegd wordt.
Een van de juryleden vindt het lastig om steeds de ondertiteling te moeten lezen, dit leidt af van de beelden. Prima live geluid en gebruik van passende muziek maken de film compleet.
Bijzonderheden:
Een uitstekende film met een actueel onderwerp.

 

 

 

 

 
Titel: “De Keetklever”.
Johan de Jong
Thema, inhoud:
Een satire op natuurfilms over het verdedigen van een territorium.
Verhaalstructuur:
Chronologische opbouw van het verhaal dat zich afspeelt in een bos.
In het Drents-Friese woud komen veel diersoorten voor waaronder de keetklever en de neushoorn.
De keetklever heeft het vooral druk met het verdedigen van zijn territorium.
Het is op satire afgestemd spel met een voice-over die daarbij perfect aansluit. Het gebruik van Latijnse namen past uitstekend in dit geheel.
Filmische vormgeving:
Het camerawerk begint en eindigt met goede drone beelden. Voor het “foerageren” zien we een apart camerastandpunt.(vanuit de krat met eten).Verder is het camerawerk eenvoudig met veel hele en halve totalen en een veel te snelle pan. De film zou op technisch gebied wel verbeterd kunnen worden.
De voice-over is helder en heeft een geestige tekst.
Een vloeiende montage met onder andere een goede mix van livegeluid, buitenbeeldsgeluid en toepasselijke muziek.
Jammer dat de titel plotseling wordt afgebroken.
Het spel past in de sfeer van de film.
Bijzonderheden:
De jury vermoedt dat het om een vakantiespel gaat. Daar de makers aanwezig waren kon dat bevestigd worden. Het is een komische, grappige en originele film.

 

 

 

 

 
Titel: ”De Maarlandhoeve”.
Wobbe Gorter.
Thema, inhoud:
Reportage over het aanbrengen van een nieuwe fundering in een monumentale boerderij met base isolation, dat wil zeggen ontkoppeling van woning en fundering.
Verhaalstructuur:
De film begint met een historische inleiding van het gebouw. Chronologisch wordt de uitvoering in beelden vastgelegd. Verscheidene organisaties vertellen wat en hoe ze dit project gaan aanpakken. Dit alles wordt begeleid door een voice-over. Het ingewikkelde proces wordt goed duidelijk gemaakt, maar het verhaal duurt wel erg lang voor het gemiddelde publiek.
De eigenaar, van dit rijksmonument, vertelt dat hij zeer tevreden is over deze oplossing.
Filmische vormgeving:
Prima camerawerk met veelal goede kadrering en oog voor details. De opnames van de gesprekken kunnen beter in beeld gebracht worden.
De voice-over is duidelijk verstaanbaar, maar wat formeel. Wat meer spreektaal zou de film wat toegankelijker gemaakt hebben. Nu is het een technisch verhaal dat de doelgroep meer zal boeien dan de doorsnee kijker. Veel set-noise en zachte muziek aan het begin en aan het eind levert een prima geluidsband op.
De montage is goed uitgevoerd met mooie inserts bij de gesprekken. De maker kan de gesprekken nog kritischer snijden, waardoor de film dynamischer wordt ervaren.
De foto’s passen goed in de film, jammer dat ze een afwijkend formaat hebben.(Dit is een constatering van een van de juryleden en niet een minpunt.)
Bijzonderheden:
Tijdens deze zeer technische film ontbreekt het emotionele aspect. De kijker ervaart wel de complexiteit van zo’n grote operatie. De film speelt zich af in het aardbevingsgevoelige Groningen en behandelt daardoor een actueel onderwerp.
   

 

 

 

 

 

 

 

 
Titel: “ De Mokkebank ”.
Gerard Schuurmans.
Thema, inhoud:
In het vogelreservaat “De Mokkebank “ringt en registreert een ouder echtpaar paar diverse vogels.
Verhaalstructuur:
Een echtpaar vertelt enthousiast over hun hobby bij “De Mokkebank ”.
Hun werk bestaat uit het vangen van vogels en de bijzonderheden van de vogels te bestuderen en te registreren.
In het Fries vertellen zij hun verhaal, wat voor de een de authenticiteit verhoogt en voor de ander niet altijd te begrijpen is, zoals de naam “Wilsterflapper ”.
Door de uitgebreide uitleg en het controleren van de diverse functies, zoals verendek en dergelijke wordt de film wel wat lang.
Filmische vormgeving:
Het camerawerk is wat onrustig en komt toch ook statisch over. We zien lange shots vanuit hetzelfde standpunt zoals bij de bestudering van de vleugels. De maker heeft wel oog voor details, maar door die lange shots wordt de film traag.
De jury had ook graag wat andere beelden willen zien zoals de statistieken. We horen vooral set-noise en wat rustige piano muziek.
De ondertiteling is duidelijk te lezen en loopt goed mee met de gesproken tekst.
In de montage had de maker beter kunnen snijden in de lange shots, dat verhoogt de kwaliteit van de film.
Bijzonderheden:
De sfeer is goed getroffen mede door het landschap, deze mensen, het livegeluid en het Fries. De meeste betrokkenheid voor deze film zal bij de doelgroep liggen.

 

 

 

 

 
Titel: “ Dead End”
Noémi Wiekeraad.
Thema, inhoud:
Het spel van de weerwolf wordt natuurgetrouw nagespeeld.
Verhaalstructuur:
Chronologische opbouw vanaf het begin van de bijeenkomst waarin het spel wordt uitgelegd tot het “dead end”.
De film begint en eindigt met paddenstoelen, maar op het slotbeeld druipen deze van het bloed.
De muziek geeft een beklemmende sfeer evenals het binnenkomen van een deelnemer. Perfect!
Filmische vormgeving:
Zeer gevarieerd cameragebruik met veel close-ups en goede standpunten. De camera vertelt grotendeels het verhaal en dat is heel goed gedaan. Het spel van de deelnemers is realistisch.
Er wordt, na de uitleg, geen woord gesproken tijdens het spel hetgeen de spanning ten goede komt.
De muziek versterkt het geheel en verhoogt de sfeer.
Bijzonderheden:
Een geslaagde verfilming van een eng spel met dodelijke afloop.
Een bijzondere manier om dit spel te spelen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Titel:” Doen, Durf of De Waarheid “.
Teun Dijk.
Thema, inhoud:
Een speelfilm over drie jongeren die ieder worstelen met hun eigen probleem.
Verhaalstructuur:
De film bestaat uit drie gedeeltes: Kennismaken met de drie jongeren. Het vertellen van elkaars probleem via het spel “doen, durf of de waarheid” en daarna samen op zoek gaan naar een oplossing.
In deze opzet, drie keer probleemopstelling en drie keer bespreken, is geen verrassing meer te verwachten en wordt alles heel voorspelbaar, daardoor ebt de spanning langzaam weg. De problemen zelf worden goed neergezet.
Filmische vormgeving:
Het camerawerk is soms wat onrustig maar volgt wel goed de acties. We zien soms een objectieve camera met veel half totale, frontale beelden. Maar er is wel voldoende variatie in camerastandpunten.
De dialogen zijn over het algemeen goed verstaanbaar (met uitzondering van een stukje in de kamer van Fabiola).Als de jongeren door elkaar praten is het gesprek ook  lastig te volgen. De muziek is passend.  
Omtrent het spel zijn de meningen verschillend, de één vindt het geloofwaardig en de ander matig omdat de spelers niet rolvast zijn. De oplossing, praten met je moeder, is niet zo verrassend en voorspelbaar.
In de montage zien we veel te lange scènes om de vaart erin te houden.  
Bijzonderheden:
Het idee om jongeren te motiveren om hun problemen bespreekbaar te maken is prima.
Een leuke speelfilm met wel een wat braaf slot.

 

 

 

 

 

 
Titel:”Dogs “.
Noémi  Wiekeraad.
Thema, inhoud:
Angst voor honden?
Verhaalstructuur:
Een kort verhaal waarin de honden de hoofdrol spelen. De honden kunnen praten en vragen om voer.
De angst van het meisje voor de honden wordt chronologisch verteld.
Filmische vormgeving:
Het camerawerk is over het algemeen goed, maar wel veel totalen en half totalen.
In het begin zien we een lang shot, waarna de camera om de speelster heen draait, deze draaiing is fraai uitgevoerd. Vermoedelijk staat de camera op de automaat, waardoor er soms ongewenst verloop is in de belichting.
Het spel van het meisje is goed, maar de schrik is wat overact. De geloofwaardigheid komt wat in het geding, als we zien dat zij een sleutel heeft van het huis.
Er wordt wel geprobeerd spanning op te bouwen in de film bijvoorbeeld door het blaffen van de honden als zij nog niet binnen is. Ook draagt de dreigende muziek bij aan de spanningsopbouw.
Bijzonderheden:
Een leuk filmpje, origineel bedacht, maar het script moet geloofwaardiger uitgewerkt worden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Titel: Fietsen langs de Maas.
Ria Stoepker en Rita Houthuijsen
Thema, inhoud:
Een vakantietocht op de fiets langs de Maas.
Verhaalstructuur:
We volgen chronologisch de fietstocht van Maastricht tot de Vogezen.
Een voice-over vertelt over de reis en de problemen die de fietsers tegenkomen.
Filmische vormgeving:
Het camerawerk is goed, goede camerastandpunten en beelduitsneden. Leuk dat één van de fietsers een action camera op haar helm heeft. Zo lijkt het of de kijker een beetje meefietst. De fietsers en de begeleider in de auto komen onderweg niets te kort want er wordt veel gegeten en gedronken.
De voice-over vertelt ons meer van de omgeving en is goed te verstaan, behalve in Luik.
Een goede mix van live geluid, zachte muziek en voice-over zorgen voor een mooi geheel.  
De montage is vlot en vloeiend, waarbij de animatie over de titel een bijzondere vermelding verdiend.
Bijzonderheden:
Een vakantiefilm op originele wijze gemaakt.

 

 

 

 
Titel: Help mij, Meow.  
Noémi Wiekeraad.
Thema, inhoud:
Weergave van een kattenleven.
Verhaalstructuur:
Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van de kat en hij is dan ook de hoofdrolspeler in deze film.
De kat verlangt naar een leven buiten en probeert te ontsnappen aan de handen en angsten die er binnenshuis voor hem zijn. Deze problemen worden goed weergegeven en de beelden passen goed bij het verhaal van de voice-over. De voice-over draagt deze film door op een hilarische manier de gevoelens van de kat te vertolken.
Filmische vormgeving:
Het idee om het verhaal vanuit de kat te vertellen is leuk en goed uitgevoerd. De camera staat op de automaat , waardoor er soms wat verschil is in belichting en kleur. De scènes met tegenlicht zijn minder geslaagd. Er zijn ook zwart- wit beelden uit eerdere tijden van dit kattenleven.
De montage is goed gedaan.
Als de kat, na zijn ontsnapping, weer gevangen wordt klaagt hij hysterisch.
Bijzonderheden:
Een originele en leuke benadering van het kattenleven.

 

 


 
Titel: Koets ’n Keerls.
Evert van Driel.
Thema, inhoud:
De voorselectie van de nationale wedstrijd van authentieke koetsen met paarden in Losser.
Verhaalstructuur:
We volgen de dag op chronologische wijze: de introductie, het inspannen van de paarden, het rijden en de prijsuitreiking.
Het gaat hier niet om de snelste combinatie van paard, wagen en koetsier, maar om het mooiste koppel.
Een voice-over zorgt voor goede uitleg van deze wedstrijd.
Filmische vormgeving:
Het camerawerk is voor één van de juryleden in het begin wat onrustig met veel zooms en zelfs een zwieper. Maar de anderen zijn van mening dat het fraai camerawerk is met mooie beelden van de rijtuigen en paarden. We zien ook voldoende close-ups vooral tijdens het inspannen. De kijker krijgt een prima indruk van de vele details. De juryleden van deze wedstrijd worden ook goed gevolgd met hun op- en aanmerkingen.
De voice- over is goed te verstaan en geeft relevante informatie. Het gebruik van de set-noise maakt de film authentieker.
De rit wordt gefilmd met een consequente rijrichting.
De montage is vloeiend met mooie overgangen.
Bijzonderheden:
Prima reportage van een oogstrelende wedstrijd. Oude tijden herleven.

 

 

 

 
Titel: “Maallust”.
Ron van den Bosch.
Thema, inhoud:
Een reportage over bierbrouwerij “Maallust” op het terrein van Veenhuizen in Drenthe.
Verhaalstructuur:
De film begint met een historisch overzicht van het ontstaan van de strafkolonie Veenhuizen.
Daarna horen we hoe het mogelijk is gemaakt om juist hier bier te kunnen gaan brouwen.
We volgen het proces op de voet, met als start de uitleg omtrent de hopteelt. Er komen heel veel onderwerpen aan bod waardoor de aandacht van de kijker verslapt.
Het verhaal wordt verteld door een voice- over. Tevens komen er een aantal medewerkers aan het woord.
We sluiten af met een bier feest.
Filmische vormgeving:
Goed camerawerk, zoals opnames, camerastandpunten en kadrering. Ook de drone opnames zijn goed en mooi gemaakt en voegen iets toe aan de film. Bij de opnames van de interviews is er nog ruimte voor verbetering. Soms zit iemand te veel links in het kader en kijkt uit beeld of wordt er in de lens gekeken.
De voice- over is goed verstaanbaar evenals de sprekers bij de interviews. Tijdens het bier feest  horen we veel set-noice wat goed is.
In de montage staan sommige gebeurtenissen te lang in beeld zoals de verhalen van de medewerkers, en de ondertiteling bij hotel Bitter en Zoet. Verder is de montage goed gedaan.
Bijzonderheden: Het enthousiasme van de medewerkers wordt goed weergegeven. Je kan merken dat er een goede voorbereiding is geweest voor dit project.
Aan het eind van de film doet hij denken aan een promotiefilm, die gemaakt is in opdracht van de brouwerij.

 

 

 


 
Titel: ”Ode aan de Lopifit “.
Nico Westerhof.
Thema, inhoud:
De loopbandfiets, een Drentse uitvinding, maakt een tocht door Drenthe.
Verhaalstructuur:
We horen via een voice- over een korte bondige inleiding waarin het doel van de fiets wordt aangegeven.
Er is geen technische uitleg omtrent de fiets, wel horen en zien we een echtpaar genieten terwijl ze gebruik maken van dit vervoermiddel. Verder is er niet zoveel ontwikkeling of verhaal in de film.
Filmische vormgeving:
Gevarieerd camerawerk in standpunten en beelduitsneden. Het gebruik van de drone is in deze film goed toegepast. Tussen de voice-over en het toegevoegde geluid is een goede balans en de voice-over is goed verstaanbaar.
De montage: We zien een montage die gemaakt is op de muziek. De snelheid in de montage wordt versterkt door soms versnelde beelden te laten zien. Hier dacht de jury verschillend over, voor het ene jurylid onbegrijpelijk, terwijl de ander aangaf dat het voortreffelijk gemonteerd was.
Bijzonderheden:
Het enthousiasme bij de gebruikers is goed in beeld gebracht, en inderdaad jammer dat deze Lopifit niet meer gemaakt wordt.

 

 

 
Titel: “Peize, van historisch esdorp naar moderne forensenplaats “.
Ron van den Bosch.
Thema, inhoud:
Een documentaire over de geschiedenis van het dorp en de huidige mogelijkheden.
Verhaalstructuur:
De voice-over vertelt eerst over de historie en daarna gedetailleerd over de kenmerken van het dorp in deze tijd.
Door de enorme hoeveelheid aan informatie, haakt de kijker af. De doelgroep wil misschien weten hoe de verbindingen zijn en wanneer de bus gaat, maar voor de algemene kijker blijft de film dan niet boeiend.
Het gebruik van kaarten en straatnamen is prima, maar zoveel leidt tot herhalingen die niet bijdragen aan het doel. Toch missen de juryleden wel beelden in deze documentaire, zoals de mening van de bewoners, het verenigingsleven en de dingen die verbeterd zouden kunnen worden in het dorp. Er wordt geen enkel minpunt van Peize genoemd.
Filmische vormgeving:
Mooie aantrekkelijke beelden, maar de keuze van het seizoen is niet ideaal. Er zijn mooie drone beelden en ook de kadrering is goed gedaan.
De voice-over is goed te verstaan, wel oppassen dat er niet verteld wordt wat we al zien.
De muziekkeuze is goed.
De montage is wel goed maar ook  traag met lange shots en te veel beelden wat de film te lang maakt.
Bijzonderheden: De film komt over als een promotiefilm die in opdracht gemaakt is.
Voor nieuwe bewoners geeft het wel een goed beeld van het dorp.

 


 
Titel: “Tenaxx-Dinopark “.
Dick de Jonge.
Thema, inhoud:
Verslag van een bezoek aan een landgoed met prehistorische dieren in Groningen.
Verhaalstructuur:
De voice-over is onze gids, hij benoemt de eigenschappen maar ook het gevaar omtrent de dieren.
Maar daarnaast krijgen we ook van elk dier het naambordje te lezen. Dit is wat dubbelop, maar anderzijds zien we nu wel waar het dier voorkwam.
De rode draad is een vrouw met een hond, maar ze voegt niet echt veel aan het geheel toe.
Het wordt al gauw een opsomming van de verschillende dieren met hun lengte en gewicht.
De maker tracht wel enige spanning te brengen in de film maar slaagt hier, helaas, niet zo goed in.
Filmische vormgeving:
Het camerawerk kent weinig variatie. Er wordt meestal gefilmd vanuit een zelfde standpunt, met veel totalen en half totalen.
We missen echt de close ups in het geheel. De voice-over is goed te verstaan. We horen onschuldige , kabbelende muziek op de achtergrond. De maker had ook beter op de omheining kunnen letten, deze is best geregeld te vermijden.
Het is jammer dat de bezoekers veelal van achteren gefilmd worden, dat houdt in dat het wat afstandelijker wordt.
De montage: Er is steeds gebruik gemaakt van de beeldovergang cross-dissolve. Deze kan je beter afwisselen met harde lassen. Vooral als je tussen een close-up en bijvoorbeeld een half totaal een cross- dissolve gebruikt komt dat niet mooi over.
Bijzonderheden: De film bevat teveel opsommingen waardoor de kijker te snel afhaakt.

 

 

 
Titel: “Terug naar Westerbork “.
Nico Westerhof.
Thema, inhoud:
Een groep fietsers maakt een fietstocht van Auschwitz naar Westerbork in het kader van vrede en vrijheid.
Verhaalstructuur:
Na de introductie met het doel van de tocht volgen we de route en stopplaatsen op chronologische wijze. Op de stopplaatsen worden de fietsers door diverse hooggeplaatste burgers ontvangen en maken zij kennis met de herinneringen uit de tweede WO. Er wordt gebruik gemaakt van huidige opnames en oude zwart-wit foto’s.
We eindigen met de enthousiaste ontvangst in het herinneringscentrum van Westerbork.
We missen in dit verhaal de reacties van de fietsers, hoe hebben zij dit beleefd en verwerkt?
Dit had door middel van een interview verwerkt kunnen worden in de film.
Filmische vormgeving:
Mooi afwisselend camerawerk, waarin de mens centraal staat. Er is goed gebruik gemaakt van de drone. De beelden zijn afwisselend met diverse close-ups van de fietsers. Speciale vermelding voor het mooie schaduwbeeld. We horen een indrukwekkende voice-over met precies voldoende informatie. De muziek is passend en hier en daar op de maat gesneden zoals het verspringen van de tijd op een trommelslag.
De montage is goed. We zien verscheidene toespraken, maar die zijn zonder geluid en heel kort, prima gedaan. De zwart-wit beelden van de fietsers, die langzaam overgaan in kleur is ook mooi gedaan.
De film houdt de aandacht vast en de boodschap komt goed over.
Bijzonderheden:
Een indrukwekkende film waardoor we de geschiedenis levend houden. De jury miste de emotie van de fietsers, ze hadden graag gehoord hoe zij deze reis beleefd hadden.

 

 

 

 


 
Titel:” Vervagen ”.
Juul Rikkers.
Thema, inhoud:
Een wereld van vervreemding.
Mensen blijken helemaal niet te bestaan of misschien alleen in het hoofd van de jongen?
Verhaalstructuur:
Het is een samengesteld verhaal waarbij de kijker met vele vraagtekens blijft zitten.
Het gesprek in de bar komt als inleiding normaal over, maar daarna beginnen de verwarringen.
De vriend in het café lijkt er nooit geweest te zijn, evenals de vriendin die we in de eerste scène thuis zagen. Heeft hij wel een vriendin? En die brief waarvan hij dacht dat die op de post was gedaan, die ligt er nog. Ook is hij de enige die op de foto staat en is er geen adres, in zijn telefoon, van die vriendin.
De verwarring eindigt weer met een normaal beeld: hij relaxt, met zijn kat op schoot, op de bank.
Filmische vormgeving:
Goed camerawerk met verschillende goede standpunten, beelduitsneden en mooie close-ups. Een mooie vondst is de foto met en zonder zijn vriendin.
De jongen heeft in het tweede gedeelte een ander jack aan, één van de juryleden denkt dat het wijst op een verandering in zijn gedachten, de andere twijfelde of dat de reden was. Ook het derde kopje koffie in de bar wijst op een verwarring. Het scenario zit goed in elkaar. Het spel van de jongeren is goed. De rustige muziek op de achtergrond vindt het ene jurylid goed gekozen en het andere jurylid niet passen bij de sfeer van de film. De dialogen zijn goed te verstaan. In de bar en bij de bakker is het achtergrond geluid te zwaar.
 Bijzonderheden:
De vervreemding en verwarring is goed in beeld gebracht. De spanning en emotie die je zou verwachten bij de jongen komt, helaas, minder tot uiting.
Door de vragen die overblijven heeft de film impact op de kijker.  

 

 

 
Titel:” Wandeling ”.
Evert van Driel.
Thema, inhoud:
Reportage van een wandeling vanuit Losser en via Duitsland weer terug.
Verhaalstructuur:
De wandelaar is ook de voice- over bij deze film. Hij brengt zijn verhaal omtrent de wandeling alsof hij de gids voor andere wandelaars is. Via een kaartje worden we goed op de hoogte gebracht van de gehele route.
Terwijl we door een fraai natuurgebied lopen vertelt de wandelaar ons meer over de bijzonderheden die we onderweg tegenkomen.
Filmische vormgeving:
Verzorgd camerawerk met grote variatie in standpunten en kadrering.
Er zijn goede close-ups maar ook (te) veel pans, zooms en tilts.
De voice- over is goed te verstaan, maar soms wat teveel een voorgelezen verhaal.
We horen, helaas, weinig live geluid maar de muziek is rustig en goed gekozen.
Bij de montage zou het vliegtuig eruit gesneden kunnen worden, het voegt weinig toe evenals de brugdelen. Sommige beelden, zoals van de ooievaar staan te lang en er zijn ook enkele springers te zien. De dronebeelden zijn mooi.
Bijzonderheden:
Een goed verfilmde reportage van een mooie wandeling door de natuur die de kijker een prettig gevoel geeft. De jury vroeg zich wel af hoeveel km het nu was en hoe lang er gewandeld is.

 

 
Statutaire naam:
Stichting NOVA-noord
Ingeschreven bij: KvK 40049088
IBAN: NL48 SNSB 0866 230 246
postadres:
Kennemerland 294
9405LT  Assen

Created with WebSite X5
NOVA-Noord
Non-Profit Filmers
Noord Nederland
Terug naar de inhoud